Het begint altijd met het uiteenzetten van de zaak in een tv-clip...en we vernemen de eis cq. tegeneis van de betrokken partijen. Vervolgens komt de bescheiden maar uiterst charmante magistraat met een auto aanrijden. Vaak heeft hij in zijn kielzog een expert (iemand van het kadaster of een loodgieter of bijvoorbeeld een specialist op het gebied van stankoverlast). De rolmaat is ook altijd voorhanden. Nadat mr. Frank de zaak ter plekke heeft bekeken is er dan de hoorzitting in het plaatselijke dorpshuis. Daar lopen de gemoederen soms hoog op, maar dat is voor mr. Frank geen enkel probleem. Met ijzeren hand houdt hij orde en kunnen de wederzijdse partijen hun wederzijdse standpunten beargumenteren.
Daarna gaan we terug naar de studio waar iedereen in gespannen afwachting is van het Salomonsoordeel van mr. Frank. Er is nog een vast panel van burgers die hun ongezouten mening mogen geven, maar als de edelachtbare daarna zijn uitspraak komt doen, is de zaak gesloten.
"Dit is mijn advies en daar moet u het mee doen."
En wat heb ik al veel opgestoken van het Nederlands privaatrecht. Wat voorbeelden.
- Het recht van overpad is een variant van erfdienstbaarheid van een landeigenaar jegens het algemeen belang...of jegens dat van de irritante buurman. Is het nou wel of niet vastgelegd bij een notaris en wist de nieuwe eigenaar van het perceel er nu van? Is dat eigenlijk wel belangrijk?
- Wat is nu precies de erfafscheiding? Daar waar de stoeptegel ophoudt of toch precies op de helft van de in cement geplaatste stenen. En hoe zit dat dan met die overhangende tak van de foeilelijke populier? Wie mag/moet deze nu snoeien?
- Of wat dacht u van een mondelinge afspraak. Is dat nu bindend of niet? Heeft de nieuwe eigenaar van een pand er van geweten, dat de vorige bewoner met de buurman had afgesproken dat de deur nooit geel mocht worden geverfd?. En is er genoeg doorgevraagd door de nieuwe eigenaar (bij de vorige) tot wanneer deze afspraak eigenlijk van kracht was. Kortom, wordt het standpunt van "ik wist daar niets van" wel voldoende betwist?
Ik denk dat we meer mr. Frank Vissers in Nederland aan het werk moeten zetten. Bijvoorbeeld in de Tweede Kamer, als ze elkaar weer eens het licht niet in de ogen gunnen. Wie heeft nu het woord en wie moet nu zijn klep dichthouden? Of wat dacht u van de keuze van het TV-programma, thuis. Van wie is die TV eigenlijk? En ik denk dat we ook eens moeten overwegen om een aantal fietsende rechters mee te laten gaan met de Tour de France. Is die urine nu juridisch gezien van de etappe-winnaar?
Ik breek een lans voor de eerlijke, onafhankelijke en strenge doch immer rechtvaardige mr. Frank M. Visser, de Rijdende Rechter. Mijn held, mijn idool. Prins van het recht. Mijn anker in tijden van opperste verwarring. Hulde en driewerf hoera!
No comments:
Post a Comment