Wat dat nou toch is, die onnozele honger naar celebrity gossip, ik weet het niet. Ik heb in mijn leven ook de nodige “bekende Nederlanders en andere celebrities” gezien. Oftewel BN&C’s. Laat ik eens opscheppen. Ik heb de volgende BN&C’s gezien (de S staat voor: “ik heb ook met ze gesproken”):
Van Koninklijke bloede
- Koninginin Juliana
- Prins Bernhard (S)
- Koningin Beatrix en Prins Claus
- Prins Willem-Alexander (S)
- Prins Maurits (S)
- Queen Elizabeth II en Prince Philip (eigenlijk nagenoeg de hele Britse Royal Family)
- Princess Anne (S)
- Leen Pfrommer (S)
- Kees Verkerk (S)
- Wim Jonk
- Raphael van der Vaart
Politici:
- David Cameron
- Hans van Mierlo
- Hans Hillen (S)
Artiesten:
En zo kan ik nog wel even doorgaan. Dus ik heb al die mensen gezien of zelfs gesproken. Maar dat doet er natuurlijk helemaal niet toe. Want het simpele feit dat ik zo’n lijstje publiceer is al twijfelachtig op zich. De algemene, publieke belangstelling in het wel en wee van de BN&C’s heeft de laatste jaren en enorme vlucht genomen...waar geen vluchtleiding meer over waakt.
Waarom is dat toch? Hoogleraar sociologie Robert van Grieken geeft in een interview met HP/De tijd de volgende redenen (vrij geïnterpreteeerd):
- Jaap van Zweden (S)
- Lionel Richy
- Lang Lang
- Katherine Jenkins
- José Carreras
- Neil Sedaka
- Lesley Garrett
- Brian May PhD
- Rowan Atkinson
Waarom is dat toch? Hoogleraar sociologie Robert van Grieken geeft in een interview met HP/De tijd de volgende redenen (vrij geïnterpreteeerd):
- Alles heeft tegenwoordig een gezicht nodig. Als BN&C’s iets onder de aandacht brengen (kindersterfte, dierenleed) komt de zaak stevig in het publeike domein.
- Gezichten helpen informatie (keuzes) te ordenen. Het feit dat BN&C’s een bepaald product gebruiken, verhoogd de verkoop.
- Door de bekendheid van de BN&C’s kun je er met elkaar over praten (bij de watercooler, in de koffiekamer). Anders moet je maar hopen dat je collega net zo graag eendjes fotografeert als jij dat doet.
Maar ik denk dat er nog meer achter zit. Hoewel de ongezonde aandacht voor BN&C’s van alle tijd is, is het duidelijk dat de moderne (sociale) media het vooral erger en niet automatisch beter hebben gemaakt. Wel weer beeldender. We verheffen onbewust de BN&C’s tot rolmodellen hoe we wel of vooral niet willen zijn. En vergeet ook niet het feit dat de mens van nature ontzettend nieuwsgierig is. Als er een ongeluk is gebeurt (aan de andere kant van de snelweg of van de stad) dan moeten we zien wat er loos is. Om ons vervolgens aan de ene kant de vereenzelvigen met de slachtoffers en ons aan de andere kant gelukkig prijzen dat wij dat niet zijn. En de roddelpers tiert welig omdat er vraag is naar trivia over de BN&C’s. Niet omdat de roddelbladen zelf zo graag willen weten wat er zoal gebeurt in het leven van de beroemdheden. Ze bieden gewoon het brood en de spelen waar vraag naar is.
Dus dan nu de hamvraag: kan ik zelf zonder? Ik denk JA maar ik weet NEE. Want dit is al mijn tweede blog hierover. Ik heb behoefte aan het mij ergeren aan de onnodige aandacht voor de BN&C’s. Ik publiceer een onzinnig lijstje met BN&C’s die ik ooit heb gezien of zelfs gesproken. Via Twitter volg ik niet alleen personen die naar mijn mening een relevante mening hebben. Om mij vervolgens weer te verbazen over de oppervlakkige leegheid van deTweets van de BN&C's...heerlijk!
Dus hierna zal ik nooit meer iets hoogdravends vinden van de onnozele honger naar celebrity gossip. Ik accepteer dat het er is, dat het in een behoefte voorziet en dat ik eigenlijk ook niet zonder kan.
Dus hierna zal ik nooit meer iets hoogdravends vinden van de onnozele honger naar celebrity gossip. Ik accepteer dat het er is, dat het in een behoefte voorziet en dat ik eigenlijk ook niet zonder kan.
Zo, dat is dan gezegd!
