De Rijdende Rechter

Laat ik eens een bekentenis doen: mijn onbetwiste held van de docusoap's is toch wel mr. F.M. Visser, de Rijdende Rechter. Iedere week spreekt hij recht wat krom is; geeft hij een bindend advies (is het nu bindend of slechts een advies?) over een langlopende burenruzie en weet hij met een bewonderenswaardige eenvoud de meest gecompliceerde kwesties tot de kern terug te brengen.

Het begint altijd met het uiteenzetten van de zaak in een tv-clip...en we vernemen de eis cq. tegeneis van de betrokken partijen. Vervolgens komt de bescheiden maar uiterst charmante magistraat met een auto aanrijden. Vaak heeft hij in zijn kielzog een expert (iemand van het kadaster of een loodgieter of bijvoorbeeld een specialist op het gebied van stankoverlast). De rolmaat is ook altijd voorhanden. Nadat mr. Frank de zaak ter plekke heeft bekeken is er dan de hoorzitting in het plaatselijke dorpshuis. Daar lopen de gemoederen soms hoog op, maar dat is voor mr. Frank geen enkel probleem. Met ijzeren hand houdt hij orde en kunnen de wederzijdse partijen hun wederzijdse standpunten beargumenteren.

Daarna gaan we terug naar de studio waar iedereen in gespannen afwachting is van het Salomonsoordeel van mr. Frank. Er is nog een vast panel van burgers die hun ongezouten mening mogen geven, maar als de edelachtbare daarna zijn uitspraak komt doen, is de zaak gesloten.


"Dit is mijn advies en daar moet u het mee doen."

En wat heb ik al veel opgestoken van het Nederlands privaatrecht. Wat voorbeelden.

• Het recht van overpad is een variant van erfdienstbaarheid van een landeigenaar jegens het algemeen belang...of jegens dat van de irritante buurman. Is het nou wel of niet vastgelegd bij een notaris en wist de nieuwe eigenaar van het perceel er nu van? Is dat eigenlijk wel belangrijk?

• Wat is nu precies de erfafscheiding? Daar waar de stoeptegel ophoudt of toch precies op de helft van de in cement geplaatste stenen. En hoe zit dat dan met die overhangende tak van de foeilelijke populier? Wie mag/moet deze nu snoeien?

• Of wat dacht u van een mondelinge afspraak. Is dat nu bindend of niet? Heeft de nieuwe eigenaar van een pand er van geweten, dat de vorige bewoner met de buurman had afgesproken dat de deur nooit geel mocht worden geverfd?. En is er genoeg doorgevraagd door de nieuwe eigenaar (bij de vorige) tot wanneer deze afspraak eigenlijk van kracht was. Kortom, wordt het standpunt van "ik wist daar niets van" wel voldoende betwist?

Met een heldere eenvoud, een wat voorzichtige en scheve glimlach maar zonder aanziens des persoons, volgen keer op keer de onbetwistbare uitspraken en hebben de partijen het nakijken.

Ik denk dat we meer mr. Frank Vissers in Nederland aan het werk moeten zetten. Bijvoorbeeld in de Tweede Kamer, als ze elkaar weer eens het licht niet in de ogen gunnen. Wie heeft nu het woord en wie moet nu zijn klep dichthouden? Of wat dacht u van de keuze van het TV-programma, thuis. Van wie is die TV eigenlijk? En ik denk dat we ook eens moeten overwegen om een aantal fietsende rechters mee te laten gaan met de Tour de France. Is die urine nu juridisch gezien van de etappe-winnaar?

Ik breek een lans voor de eerlijke, onafhankelijke en strenge doch immer rechtvaardige mr. Frank M. Visser, de Rijdende Rechter. Mijn held, mijn idool. Prins van het recht. Mijn anker in tijden van opperste verwarring. Hulde en driewerf hoera!

Pausverkiezing

Toen de vorige paus zijn aftreden aankondigde, ging mijn hart bijna sneller slaan. Want ik zou weer kunnen genieten van een groots mediaspektakel en de verzamelde pers heeft mij ook dit keer weer niet teleurgesteld. Uiteraard ga ik hier nu geen mening geven over de pausverkiezing zelf, want dat is een zaak voor de kardinalen van de Rooms-katholieke kerk.

Maar oh, wat had iedereen vooraf een mening over wie, en waarom juist hij, de nieuwe paus zou moeten worden. Er werden allerlei historische statistieken bijgehaald en er werden shortlists gemaakt. Ja, zelfs de bookmakers bemoeiden zich er mee. Overigens doen ze dat met alles waar een uitslag te verwachten is. Van voetbal via formule 1 naar de kleur van de jurk van de koningin bij het paardenrennen en nu dus over de keuze van de paus.

De datum van het conclaaf werd uitgebreid besproken. Allerlei historische en politieke scenario's werden erbij gehaald. Maar ik wist iets veel belangrijkers: er moest nog een potkacheltje in een lege en niet meer te bezichtigen Sixtijnse Kapel worden geplaatst. En de schoorsteen moest ook nog op ARBO-verantwoordde wijze worden aangebracht door een drietal Romeinse brandweerlieden. Voor het oog van de inmiddels geplaatste webcam werd deze laatste handeling op koninklijke wijze door hen verricht. De laatste kardinaal was gearriveerd en op de dinsdag i.p.v. de vrijdag kon het conclaaf dan eindelijk beginnen.

Ik hoorde mensen zich verbazen over het feit dat de opgesloten kardinalen via een rooksignaal met de buitenwereld communiceren. Ik vind dat helemaal niet vreemd.

• De stembriefjes moeten toch verbrand worden en dan zorg je dat de rook niet in die prachtige kapel blijft. Dat is ook niet gezond voor de kardinalen trouwens.
• De kardinalen moesten al hun smartphones, IPads's en laptops inleveren en er was een permanent stoorsignaal binnen de kapel actief. Zelfs het Twitteraccount van de paus was tijdelijk gesloten.
• En waar moet je anders die webcam op richten die op hele grote schermen op het Sint-Pietersplein zijn beelden laat zien.

En terwijl we alle rookmomentjes tot op de minuut wisten en iedereen gezellig aan het aftellen was, kwam er een horde aan kenners voor de verzamelde microfonen van de verzamelde wereldpers aan het woord over wie de volgende paus zou (moeten) worden. Maar weer eens een Italiaan of toch iemand uit Europa? En wat dachten we van iemand uit de andere continenten? De naam van die en die uit Afrika klinkt steeds vaker. Of hij uit Canada is zeer ervaren met de politiek van het Vaticaan. En wat worden de prioriteiten voor de nieuwe paus dan? Kortom, iedereen wist het beter en het liefst zouden ze de opgesloten kardinalen even bellen met de uitslag van de discussies. Niet dat ze zouden opnemen natuurlijk.

De eerste zwarte rook was bijzonder goed gelukt. Wat een prachtige paal roetzwarte troep kwam er uit dat pijpje! Dat beloofde wat voor het moment dat er witte rook moest worden gemaakt. En die kwam na vijf stemmingen, op de avond van de tweede dag van het conclaaf. En opnieuw hulde aan de rookmaker, want deze rook was spierwit. De klokken van het Vaticaan hadden ook niet hoeven te klinken. We wisten het: Habemus Papam.

En wat er toen gebeurde was prachtig. De webcam werd verplaatst van de schoorsteen naar het balkon. De erewacht van de Zwitserse Garde marcheerde naar de plek daaronder, net zoals een aantal erewachten en een muziekkapel van de Italiaanse strijdkrachten. En als een soort vertrouwenwekkende maatregel gingen de Zwitserse en de Italiaanse commandant elkaars erewachten inspecteren.

Normaal duurt het ongeveer 45 minuten tussen de verkiezing en de presentatie van de nieuwe paus, maar ondanks de stromende regen moesten de duizenden en duizenden verzamelde mensen nu een uur wachten. Dat vond overigens niemand erg want het moment was te belangrijk om te willen missen. En iedereen deed zijn paraplu omlaag, dus je hoefde ook niets te missen.

En daar was hij dan, de nieuwe Paus Franciscus. Hij was op (bijna) geen enkel lijstje genoemd, behalve dan dat hij als tweede tijdens de vorige verkiezing nog lang een kans had gemaakt. Maar dat hoorden de bookmakers en de kenners ook pas nu. Daarover wellicht een andere keer. Want ik ben gevraagd om, liefst voor Paaszondag, even de zin Gracias por les flores in het Nederlands vertalen.