Maar vandaag was ook de dag van The Boat Race, de beroemde roeiwedstrijd tussen de studenten roeiverenigingen van Oxford en Cambridge. De wedstrijd werd voor het eerst gehouden in 1829. Twee studerende vrienden, Charles Merivale in Cambridge en Charles Wordsworth in Oxford spraken de eerste wedstrijd met elkaar af. Vanaf dat moment werd The Boat Race af en toe georganiseerd, maar sinds 1856 wordt er jaarlijks geroeid (met uitzondering van de oorlogsjaren). Traditie wil dat de verliezer een jaar later de winnaar uitdaagt. Het parcours is op de Theems, tussen Putney en Mortlake, over een afstand van ongeveer 7 kilometer (4 mijl, 374 yards). De wedstrijd wordt geroeid in achten.
Zoals een paar jaar geleden, besloten we om naar Putney te gaan en vandaar langs de oever van de Theems het parcours af te lopen. totdat we ergens een mooie plek vonden om te gaan zitten en te genieten. Die plek werd uiteindelijk de glooiing van de Emmanuel School Boat Club, vlak bij de laatste brug van de race (Barnes Bridge).
Toen we eenmaal zaten, belden we uiteraard even wat bekenden om via het mobieltje te melden waar we zaten en dat we een lekker glaasje wijn in de zon dronken. En om erop te wijzen dat dit evenement live op televisie te zien zou zijn. Voor het geval we gespot werden...
De race zou om 14:15 starten en de beste tijd ooit geroeid is van Cambridge uit 1998: 16 minuten en 19 seconden. Dus even na 14:30 stonden we in de aanslag om te juichen (uiteraard voor Cambridge) en foto's te nemen (voorzover dat gaat met de snelheid van de roeiboten). En toen begon de ellende. We werden gebeld dat de race gestopt was om dat er een zot tussen de roeiboten aan het zwemmen was. Een demonstrant die via de alom verzamelde multimedia een punt wilde maken (iets van globalism en elitairism). Ik heb mijn ouderwetse roeptoeter-met-handen gebruikt om het publiek om ons heen van dit feit op de hoogte te stellen. En dus ging iedereen meteen op zijn touchscreentje en smartphoontje aan de slag om meer informatie te krijgen.
Naar nu blijkt lag Oxford op dat moment voor, maar moesten de roeiers terug naar een punt halverwege het parcours om opnieuw te starten (kwam binnen via een SMS geloof ik). Dat hadden ook onze omstanders inmiddels uitgevogeld via hun meegebrachte multimedia apparaatjes. Het hele herstart circus duurde nog iets van een half uur, dus rond 15:00 kwam dan eindelijk de verwachte passage. We hadden inmiddels weer een SMS gekregen over de herstart en dat feit heb ik maar weer even rondgebazuind.
De naderende race kondigt zich aan door helikopters die boven je hoofd vliegen, een hoop gejuich in de verte dat jouw richting op komt en dan plotseling twee hele snelle roeiboten en een enorme vloot aan officials, politie en andere autoriteiten in hun kielzog. Cambridge lag wel twee bootlengtes voor, maar dat kwam omdat Oxford inmiddels een roeispaan mistte (stuurfoutje, bedankt). Dat hoorde we overigens ook pas later toen we terug gingen, nu weer via een telefoontje op de mobiel.
Wat we verder nog hoorden, was dat de boegroeier van Oxford na de finish in elkaar was geklapt en dat daarom de overwinnigs festiviteiten van Cambridge waren uitgesteld. Met die roeier gaat het inmiddels weer een stuk beter (via Twitter vernomen), maar het was voor alle roeiers een vervelend slot van een enerverende Stille Zaterdagmiddag.
En ondanks al die extra informatie en het vele multimedia gebruik van allen, hebben wij lange tijd zomaar aan de oever van de Theems gestaan met een kopje koffie en een glaasje wijn (en een eenvoudig mobieltje), om gedurende 30 seconden twee supersnelle roei-achten voorbij te zien flitsen (met onze eigen ogen).
Ik had het allemaal voor geen goud willen missen!
No comments:
Post a Comment